می دانم خسته ای
فقط....
گوش کن
آخ!!!
این قطره اشکم افتاد.
این شعر هم بارانی می شود
می دانم....
می خواهم ببینی
بیا بیا ؟!
این از من و دلم،
دیدی! شکستنم کاری نداشت

 آنقدر برایت مرده ام که نمی دانی کجا خاکم کنی...

 امشب میان خش خش پاییز پرسه میزنم،

 چشمهای تو را...

 تو را که دیگر نیستی، اما یادم باشد که هنگام

 بازگشت، شانه هایم را جا بگذارم...

 شاید یکروز غرور چشمهایت بشکند، در همین راه...

                                                       کسی چه می داند!