به نام تک پرستوی جزیره عشقم

امروز كه با خودم فكر می كنم می بينم چقدر ساده ام

من روزی بهت گفتم دوستت دارم عاشقانه برات جون می دادم

اما امروز بعد از روز ها فهميدم تو كسی نبودی كه بهش گفتم عاشقتم

تو اون آدم پاك و صادق نبودی كه حاضر بودم به خاطرش تمام وجودم را تقديم كنم

و امروز فهميدم كه من كسی نبودم جز يه ساده لوح بی گناه

كه اسير شيرين زبونی های تو شد

آره پرواز كردی

اما نه مثل يه كبوتر مثل يه شاهين به دنبال طعمه ای ديگه رفتی

و امروز منم و اون سكوت شيشه ای كه هر لحظه ممكنه بشكنه

و تمام گريه های مونده بر قلبم رو هديه كنه به تمام مجنون هايی كه به ليلی خودشون نرسيدن

اما تو ليلی هم نبودی چون ليلی فقط يه مجنون داشت

رفيق خوب ديروزم تو بودی سلام صبح هر روزم تو بودی

شبی در سينه من رخنه كردی تمام بيت و اشعارم ربودی

شبی در عالم مستی و هستی كتاب شاه دلها را گشودم

به يادت صد هزاران فال ديدم ولی حتی تو در بيتی نبودی

به يادت جرعه ای از می چشيدم كه ناگه چهره ات در جام افتاد

چو آن جرعه به عشقت در كشيدم نگاهی كردم و در آن نبودی

دمی من با خيالت چشم بستم به خوابم آمدی يكدم به صد ناز

ولی تا چشمهايم را گشودم بجز در قلب من جائی نبودی

تو را يكشب درون كوچه ديدم تماما غرق چشمان تو گشتم

ولی تو تا مرا ديدی و رفتی تو حتی يك نگاه از من ربودی

به والله از تو عاشق تر نديدم ولی انگار حتی تو نبودی

هميشه مست و شيدای تو بودم خمار از جام صبای تو بودم

تمام آرزوهای منی كاش يكی از آرزوهای تو بودم

روزی كه دلم پيش دلت بود گرو

دستان مرا سخت فشردی كه نرو

روزی كه دلت به ديگری مايل شد

كفشان مرا جفت نمودی كه برو