هرچه از روشنی و سرخی ، بداریم

 در کنار هم بنشینیم و بگذاریم

که دوستی ها

سری باشد در برابر تاریکی ها

بنشینیم و شاد باشیم بگوییم و بخندیم

و بگذاریم هر چه تاریکی است

هر چه سرما خشکی است

تا سحر از وجودمان رخت بر بندد

تاصبح شب یلدا بیداری را پاس داریم

و سرخی انار را اسلحه ای بسازیم برای نبرد با ظلمت

تا صبح راهی دراز است .

(شعراز علی ظهوری)

نه یه شب

نه دو شب

هر شب و هر شب

شب یلداست

شب یلدا تون مبارک

                       (پرنده مهاجر)

هر کس که مرا بجوید می یابد وآن کس که مرا بیابد دوستم بدارد

و چون دوستم بدارد عاشقم شود و چون عاشقم شود عاشقش شوم

وچون عاشقش شدم اورا خواهم کشت وخود خون بهایش می گردم

کاش می شد اشک را تهدید

مدت لبخند را تمدید کرد

کاش می شد در میان لحظه ها

لحظه دیدار را نزدیک کرد

منت از خلقی برای لقمه ی نانی می کشیم

 نان دیگری می دهد ما ناز ایشان می کشیم

چون توکل نیست کارها به دست مردم است

خواجه ما را منتظر ما ناز دربان می کشیم

پروردگارا به من آرامشی ده تا بپذیرم

    آنچه را که نمی توانم تغییردهم

وشهامتی ده تا تغییردهم

           آنچه را که می توانم تغییر دهم

      و

بینشی ده تا تفاوت این دو را بدانم 

مرافهم ده تا متوقع نباشم دنیا و مردم آن مطابق میل من رفتار نمایند

با عرض سلام

می خوام امشب ازحال خود براتون بگم دلم گرفته می خواستم دیشب برم مشهد

پابوس آقا امام رضا ولی قسمتم نبود چون داداشم ازمن خواست براش کاری بکنم

به همین خاطر نتونستم برم مشهد ، آقا مثل که منو نطلبیده بود از صبح حالم 

گرفته است (بی معرفتها ) خطاب به دوستانم یک خبری از من نگرفتند حتئ زنگم نزدن

مخصوصآ بعضی ها که خودشون می دونن به نظر شما چه کار باید بکنم ؟

                                                                                                                                      ( چه کنیم خراب معرفتیم )

فرخنده میلاد با سعادت هشتمین اختر تابناک امامت

حضرت علی ابن موسی الرضا (ع) بر شما مبارک

هر کجا ، هستم ،با شم آسمان مال من

پنجره، فکر، هوا ، عشق                             

زمین ما من است !؟

چه اهمیت دارد

گاه اگر می رویند

قارچهای غربت   

 

 

 

 

هیچ باش ، در هیچ بودن که به کل میرسی . اگر خود را کسی بپنداری ،

 راه را گم می کنی ، اگر خود را هیچ بپنداری به مقصد میرسی .

در مورد سوالی که کردین نمی دونم ولی از

 خودم یک ردی گذاشتم

هر رخدادی را جشن بگیر ، اگر غمگین هستی اندوه

خود جشن بگیرسعی کن ، یک بار سعی کن وخواهی

دید که می توانی .

غمگین هستی ؟ پس برقص چرا که اندوه بسیار 

زیباست ، همچو گلی خاموش که در نهادت شکوفا

شده است . تو در واقع انرژی موجود در اندوه را

دگرگون کرده ای این کار یعنی کیمیا گری ، تبدیل

فلزی پست به فلزی برتر همچون طلا .

هر کس بد ما به خلق گوید

ما چهره بر او نمی خراشیم 

ما خوب او به خلق گو یم

تا هر دو دروغ گفته باشیم

هنگامی که عشق را ابراز می کنید طعم آن را دوباره می چشید .

عشق را همچون هدیه ای به دیگران اعطا کنید .

وبه خود اجازه دهید هدیه دیگران را بپذیرید .

دور نمای عمر

طی شد این عمر ، تو دانی به چه سان

پوچ و بس تند چنان باد دمان

همه تقصیر من است این که خودم می دانم

که نکرد م فکری

که تأ مل ننمود م ، روزی

ساعتی یا آنی

که چه سان می گذردعمر گرا ن؟

کودکی رفت به بازی ، به فراغت ، به نشا ط

فارغ از نیک و بد ومرگ و حیات

همه گفتند : کنون تا بچه است

بگذارید بخندد شادان

که پس این دگرش فرصت خندیدن نیست

بایدش نالیدن

من نپرسیدم هیچ

که پس از این ز چه رو

نتوان خندیدن ؟

هیچکس نیز نگفت :

زندگی چیست ؟ چرا می آییم ؟ 

بعد از این چند صباح

به کجا باید رفت ؟

با کدامین توشه ، به سفر باید رفت ؟

من نپرسیدم هیچ ، هیچکس نیز نگفت .

"نوجوانی؛ سپری گشت به بازی ، به فراغت ، به نشاط

فارغ از نیک و بد و مرگ وحیات

بعد از آن باز نفهمیدم من

که چه سان عمر گذشت ؟

لیک گفتند همه

که جوانست هنوز

بگذارید جوانی بکند

بهره از عمربرد ؛کامروانی بکند

بگذارید که خوش باشد و مست

بعد از این باز ورا عمری هست .

یک نفر بانک بر آورد که : او

از هم اکنون باید فکر آینده کند

دیگری آوا داد : که

چو فردا بشود ، فکر فردا بکند .

سومی گفت : همانگونه که دیروزش رفت

بگذرد امروزش، همچنین فردایش .......

با همه این احوال

من نپرسیدم هیچ

که چه سان دمی گذشت ؟

آنهمه قدرت ونیروی عظیم

به چه ره مصرف گشت ؟

نه تفکر،نه تعمق ، ونه اندیشه دمی

عمر بگذشت به بی حاصلی و مسخرگی

چه " توانی ، که ز کف دادم مفت

من نفهمیدم و کس نیز مرا هیچ نگفت .

قدرت عمر شباب

می توانست مرا تا به خدا پیش برد .

 لیک بیهوده تلف گشت جوانی

هیهات

آن کسانی که نمی دانستند

زندگی یعنی چه ؟

رهنمایم بودند

عمرشان طی شده بیهوده و بی ارزش و کار

ومرا می گفتند که چو آنها باشم ،

که باآنها دائم

فکر خوردن باشم .

فکر گشتن باشم ،

فکر تأ مین معا ش

فکر ثروت باشم

فکر یک زندگی بی جنجا ل ،

فکر همسر باشم

کسی مرا هیچ نگفت :

زندگی ثروت نیست

زندگی داشتن همسر نیست

زندگانی کردن

فکر خود بودن و غا فل زجهان بودن نیست

من نفهمیدم وکس نیز مرا هیچ نگفت

وصد افسوس که چون عمر گذشت

معنی اش فهمیدم

حال می پندارم هدف از زیستن این است رفیق

من شدم خلق که باعزمی جزم

پای از بند هواها گسلم

پای در راه حقایق بنهم

با دل آسوده

فارق از شهوت وآز وحسد وکینه وبخل

مملواز عشق وجوانمردی وعلم

در ره کشف حقایق کوشم

" زره جنگ ، برای بد و ناحق پوشم

ره حق پویم وحق جویم وپس حق گویم

آنچه آموخته ام ، بر دگران نیز نکو آموزم

شمع راه دگران گردم و با شعله خویش

ره نمایم به همه گرچه سرا پا سوزم

من شدم خلق که مثمرباشم

نه چنین زاید و بی جوش و خروش

عمر بر باد به حسرت خاموش .

 ای صد افسوس که چون عمر گذشت

معنی اش فهمید م